مطالعه برخی از صفات کمّی مؤثر بر عملکرد لاین های لوبیاچیتی

نوع مقاله : مقالات پژوهشی

نویسندگان

زهرا عرفانی‌مقدم

جلال صبا

10.22067/ijpr.v1391i2.24710

چکیده

ارزیابی های گوناگون در منابع ژنتیکی گیاهی، امکان شناسایی تنوع ژنتیک و استفاده از آنها را در اصلاح گیاهان فراهم می آورد. در این آزمایش، 27لاین انتخابی از نسل F7لوبیاچیتی و یک شاهد محلی همراه با دو رقم شاهد تلاش و COS-16، در مجموع30لاین و رقم، تیمارهای آزمایش را تشکیل دادند که به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در مزرعة تحقیقاتی دانشکدة کشاورزی دانشگاه زنجان در سال زراعی1388 مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیة واریانس نشان داد که بین مواد گیاهی مورد ارزیابی از نظر تمام صفات مورد بررسی در سطح احتمال 1درصد، تفاوت بسیار معنی دار وجود داشت. مقایسة نتایج تجزیه کلاستر و تجزیه به مؤلفه های اصلی، نشان‌دهندة شباهت بسیارزیاد این دو تجزیه درگروه بندی تیمارها می باشد. نتایج تجزیه به مؤلفه های اصلی نشان داد که چهار مؤلفة اول، 81درصد از کل واریانس متغیرها را توجیه کردند. صفات روز تا50درصد غلاف دهی، ارتفاع بوته و عملکرد دانه، بیشترین واریانس مؤلفة اول و صفات درصد سبزشدن و شاخص سبزشدن، بیشترین ضریب تبیین را در مؤلفه دوم توجیه کردند. صفت روز تا رسیدگی کامل، بیشترین واریانس مؤلفة سوم و تعداد دانه در غلاف، بیشترین ضریب تبیین را در مؤلفة چهارم توجیه کردند. بررسی روابط بین صفات و نتایج تجزیه به مؤلفه ها و همچنین تجزیه کلاستر نشان داد که لاین های 24، 21، 5 و20، نسبت به سایر ژنوتیپ ها برتری داشتند.

کلیدواژه‌ها

تنوع

گروه بندی

گزینش

لاین

لوبیاچیتی

---

عنوان مقاله English

Study of some quantitative traits involved in yield of common bean (Phaseolus vulgaris L.) lines using multivariate analysis

نویسندگان English

Zahra Erfanimoghadam

Jalal Saba

چکیده English

Assessment of different plant genetic resources clarifies genetic variation and makes it possible to apply them in plant breeding programs. In this experiment, 27 selected lines of common bean (Phaseolus vulgaris L.), one local landrace and two conventional bean cultivars (Talash and COS-16 as controls), sown using randomized complete block design with three replications in the Research Farm of University of Zanjan in 2009. Results of analysis of variance showed significant differences among all tested genotypes (P< 0.01). There was a close agreement in grouping results of cluster analysis and principle component analysis. The principal component analysis showed that first four components explained 81% of the total variation. For the first component, traits including days to 50% podding, plant height and grain yield justified the most variation, and for the second component, emergence percentage and emergence index justified the maximum justified coefficient of determination. For the third component, days to full maturity, and for the fourth component, number of seed per pod showed the most variance. It was concluded that lines number 24, 21, 5 and 20 had higher values compared to other genotypes.

کلیدواژه‌ها English

Diversity

Grouping

Line

Phaseolus vulgaris

Selection