کالوسزایی و باززایی از لوبیا ((Phaseolus vulgaris L.با استفاده از ریزنمونه لایه نازک سلولی
دوره 10، شماره 2، دی 1398، صفحه 24-35
https://doi.org/10.22067/ijpr.v10i2.62582
عاطفه بخشیان، خدیجه باقری
چکیده چالش بزرگ جهت استفاده از انتقال ژن برای اصلاح لوبیا، عدم وجود دستورالعمل بهینه باززایی است. در این تحقیق دو آزمایش برای بررسی کالوسزایی و باززایی لوبیا مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول، ریزنمونههای محور جنینی شش رقم گلی، ناز، ازنا، لاین4، لاین8 و الیگودرز لوبیا جدا شده و در سه تیمار تنظیمکننده رشد گیاهی شامل ترکیب 11میکرومولBAP و 57/0میکرومولIAA، ترکیب 4/44میکرومولBAP و 27/2میکرومولTDZ و 4/44میکرومولBAP کشت شدند. صددرصد کالوسزایی در تیمار دوم در رقمهای ناز، ازنا، لاین8 و الیگودرز و در تیمار سوم در تمامی رقمها به جز لاین4 بهدست آمد. کالوسها در این آزمایش قادر به باززایی نشدند. در آزمایش دوم، بذور در دو پیشتیمار صفرمیکرومولTDZو 10میکرومولTDZ جوانه زده و بعد از 14روز، ریزنمونههای لایه نازک سلولی عرضی به ضخامت 5/0-3/0میلیمتر از اپیکوتیل جدا و به محیطMSB5 با تیمارهای 10میکرومولTDZ و 10میکرومولBAP انتقال یافتند. صددرصد کالوسزایی با پیشتیمار 10میکرومولTDZ و تیمار 10میکرومولBAP و 10میکرومولTDZ در لاین4 و الیگودرز بهدست آمد. بیشترین میزان باززایی (77درصد) با تیمار 10میکرومولTDZ در ارقام ناز، ازنا، لاین8 و الیگودرز بهدست آمد. نتایج نشان داد که ریزنمونه لایه نازک سلولی تحت تأثیر تنظیمکنندههای رشدTDZ وBAP بهتر از ریزنمونه محور جنینی قادر به باززایی می باشد. همچنین تنظیمکننده رشدTDZ برای باززایی لوبیا مؤثرتر ازBAP است. تأثیر پیشتیمار باTDZ نیز متغیر و وابسته به ژنوتیپ است.
بررسی تاکسونومی و بیماریزایی جدایههای قارچ Rhizoctonia solani عامل بیماری شانکر ساقه و ریشه لوبیا در استان خراسان شمالی
دوره 9، شماره 1، خرداد 1397، صفحه 142-151
https://doi.org/10.22067/ijpr.v9i1.56724
پریسا طاهری، ضحا درودی
چکیده بهمنظور شناسایی گروههای مختلف تاکسونومیکی رایزوکتونیا بیماریزا در لوبیاقرمز، از گیاهان آلوده به این بیماری با علایم شانکر ریشه و ساقه در استان خراسان شمالی طی سال 1393 نمونهبرداری صورت گرفت. پس از کشت بافتهای آلوده،32جدایه رایزوکتونیا بهدست آمد. شناسایی جدایهها با استفاده از روشهای مبتنی بر ریختشناسی و همچنین به روش مولکولی انجام شد که 29جدایه متعلق به گونة Rhizoctonia solani چندهستهای و سه جدایه رایزوکتونیاهای دوهستهای بودند. برای شناسایی دقیق گروههای تاکسونومیکی R. solani از آنالیز PCR-RFLP استفاده شد. ناحیه ITS از rDNA توسط دو آغازگر اختصاصی گونه R. solani به نامهایRS1 و RS4 تکثیر و محصول آن توسط آنزیمهای AvaII و HincII مورد هضم آنزیمی قرار گرفت و گروه و زیرگروههای آناستوموزی تعیین شدند. از 29جدایه فوق 17جدایه متعلق به AG4 HG-I و 12 جدایه AG4 HG-II شناسایی شدند. آزمایشات بیماریزایی بر روی لوبیاقرمز رقم ناز نشان داد که جدایههای رایزوکتونیای دوهستهای از توان بیماریزایی کمتری بر روی ریشه و ساقه گیاه میزبان برخوردارند. شدت بیماریزایی زیرگروههای آناستوموزی AG4 HG-I و AG HG-II تقریباً در یک سطح بود. این اولین گزارش از تعیین وضعیت دقیق تاکسونومیکی و بیماریزایی جدایههای قارچ رایزوکتونیای بهدستآمده از مزارع لوبیا در ایران می باشد.
مطالعه برخی از صفات کمّی مؤثر بر عملکرد لاین های لوبیاچیتی
دوره 3، شماره 2، دی 1391
https://doi.org/10.22067/ijpr.v1391i2.24710
زهرا عرفانیمقدم، جلال صبا
چکیده ارزیابی های گوناگون در منابع ژنتیکی گیاهی، امکان شناسایی تنوع ژنتیک و استفاده از آنها را در اصلاح گیاهان فراهم می آورد. در این آزمایش، 27لاین انتخابی از نسل F7لوبیاچیتی و یک شاهد محلی همراه با دو رقم شاهد تلاش و COS-16، در مجموع30لاین و رقم، تیمارهای آزمایش را تشکیل دادند که به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار، در مزرعة تحقیقاتی دانشکدة کشاورزی دانشگاه زنجان در سال زراعی1388 مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تجزیة واریانس نشان داد که بین مواد گیاهی مورد ارزیابی از نظر تمام صفات مورد بررسی در سطح احتمال 1درصد، تفاوت بسیار معنی دار وجود داشت. مقایسة نتایج تجزیه کلاستر و تجزیه به مؤلفه های اصلی، نشاندهندة شباهت بسیارزیاد این دو تجزیه درگروه بندی تیمارها می باشد. نتایج تجزیه به مؤلفه های اصلی نشان داد که چهار مؤلفة اول، 81درصد از کل واریانس متغیرها را توجیه کردند. صفات روز تا50درصد غلاف دهی، ارتفاع بوته و عملکرد دانه، بیشترین واریانس مؤلفة اول و صفات درصد سبزشدن و شاخص سبزشدن، بیشترین ضریب تبیین را در مؤلفه دوم توجیه کردند. صفت روز تا رسیدگی کامل، بیشترین واریانس مؤلفة سوم و تعداد دانه در غلاف، بیشترین ضریب تبیین را در مؤلفة چهارم توجیه کردند. بررسی روابط بین صفات و نتایج تجزیه به مؤلفه ها و همچنین تجزیه کلاستر نشان داد که لاین های 24، 21، 5 و20، نسبت به سایر ژنوتیپ ها برتری داشتند.
