ارزیابی اثر کمآبیاری و علفکش بر اجزای عملکردی و بهرهوری مصرف آب در لوبیاچیتی (Phaseolus vulgaris L.)
دوره 14، شماره 1، خرداد 1402، صفحه 146-159
https://doi.org/10.22067/ijpr.v14i1.2210-1046
سید حسین ناظر کاخکی، سمیرا واحدی، مسعود کامل شیخ رجه
چکیده بهبود تولید محصولات کشاورزی از طریق افزایش بهرهوری با اتخاذ روشهای مدیریتی امکانپذیر است. این پژوهش بهمنظور بررسی تأثیر سطوح مختلف آبیاری و علفکشها بر بهرهوری مصرف آب لوبیاچیتی آزمایش به صورت کرتهای نواری خردشده بر پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و 24 تیمار به اجرا درآمد. کرتهای عمودی با سه فاکتور شامل دورآبیاری4، 9 و 12روز یکبار و کرتهای افقی شامل6 نوع علفکش (تریفلورالین، ایمازتاپیر، تریفلورالین+بنتازون، ایمازتاپیر+بنتازون ، ایمازتاپیر+سیتوگیت، بنتازون+هالوکسیفوپمتیل)، وجیندستی و شاهد بدون کنترل بود. نتایج نشان داد افزایش طول دورآبیاری از 4 روز به 9 و 12 روز سبب کاهش رشد رویشی لوبیاچیتی شد که این امر باعث افزایش توانایی علفهایهرز برای رقابت با محصول زراعی گردید، اما کاربرد علفکشهای ایمازتاپیر و تریفلورالین بهصورت پیشرویشی و سمپاشی مجدد علفکش بنتازون (پسرویشی) تا حد زیادی این نقیصه را برطرف کرد و مانع از رشد و نمو مجدد علفهایهرز شد. بیشترین میزان بهرهوری آب لوبیا با میانگین 87/0 مربوط به دورآبیاری 9 روز یکبار بود و کمترین میزان بهرهوری آن با 51/0 مربوط به تیمار دورآبیاری 4 روز یکبار بود. در نهایت بیشترین میزان بهرهوری آب لوبیا مربوط به تیمار وجین دستی، ایمازتاپیر (پیشرویشی) + بنتازون(پسرویشی) و ایمازتاپیر(پسرویشی) به همراه سیتوگیت بود و کمترین میزان این شاخص مربوط به تیمار شاهد با علفهرز بود. بهطورکلی برای غلبه بر کمآبی و افزایش بهرهوری از منابع آبی بهتر است در محصول لوبیا از روش کمآبیاری استفاده نمود و دور آبیاری را از 4 روز به 9 روز افزایش داد.
بررسی و خالصسازی تودههای بومی لوبیاچیتی در استان زنجان
دوره 4، شماره 2، دی 1392
https://doi.org/10.22067/ijpr.v1392i2.41153
مسعود کامل شیخرجه، سیدحسین ناظر کاخکی، سیدهسودابه شبیری
چکیده این تحقیق بهمنظور خالصسازی تودههای بومی لوبیاچیتی انجام شد. در سال اول (1382)، 11توده محلی از مناطق عمده کشت لوبیاچیتی جمعآوری و کشت گردید. بر اساس معیار انتخاب تکبوته از قبیل عملکرد بالا، زودرسی، تعداد زیاد غلاف و متحمل در برابر آفات و بیماریها، تکبوتهها انتخاب شدند. در سال دوم، بذور تکبوتههای انتخابی را بههمراه دو شاهد COS16 و تلاش (هر 5 لاین، یک شاهد) در یک آزمایش مقدماتی مقایسه عملکرد بدون تکرار آگومنت مورد بررسی و 23لاین با صفات برتر ذکر شده در بالا انتخاب گردید. در سال سوم، این لاینها بههمراه دو شاهد تلاش و COS16 در یک آزمایش لاتیس مربع 5×5 با دو تکرار، کشت شده و از این آزمایش، 9لاین برتر انتخاب شد. در سال چهارم، این لاینها با سه شاهد COS16 و تلاش و رقم محلی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با چهار تکرار برای مشخصشدن لاینهای برتر، مورد بررسی قرار گرفت. در سال پنجم، از شش لاین انتخابشده در سال گذشته، سه لاین خالص، خصوصیات بهتری نشان دادند. برای تعیین سازگاری با محیط، عملکرد بهتر و سایر صفات زراعی، سه لاین انتخابشده از استان زنجان با لاینهای برتر و خالص محلی از استان فارس در طرح سازگاری منطقهای مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج مقایسات میانگین نشان داد که عملکرد لاینهای لوبیاچیتی در سطح 5درصد، معنیدار است. لاینهای Z1 (زنجان) و E10و E9 (اقلید) بهترتیب با عملکرد 2546، 2328 و 2313کیلوگرم در هکتار، بیشترین عملکرد را نسبت به شاهدهای آزمایش دارا بودند.
